Filosoof (Franeker 27.12.1721 - Den Haag 7.7.1790)
Frans Hemsterhuis studeerde in Leiden vooral wis- en natuurkunde. In 1755 werd hij commies bij de Raad van State in Den Haag. Zijn filosofische gedachten verwoordde hij in kleine Franstalige traktaatjes, die rond het einde van zijn leven vooral in Duitsland werden vertaald, gelezen en bewonderd. Hemsterhuis vertegenwoordigt het stadium van de Verlichting waarin de rede geïnteresseerd raakt in de betekenis van andere menselijke vermogens.
Een getuigenis van Goethe bezorgde hem lange tijd de reputatie van een voorloper der Romantiek. Hij bestreed het atheïsme; tegelijk koos hij, minder opvallend dan Kant maar even radicaal, voor de mens als uitgangspunt voor alle spreken over God. In Nederland had hij, via de filosoof P.W. van Heusde, invloed op de Groninger richting in de theologie. Een Nederlandse editie van zijn Wijsgerige werken verscheen in 2001.
Auteur
Arend Smilde [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Heinz Moenkemeyer, François Hemsterhuis (Boston 1975)
Zie ook
François Hemsterhuis (2009)
