Frans filosoof en historicus, kwam in 1681 als uitgeweken hugenoot naar Nederland (Carlat 18.11.1647 - Rotterdam 28.12.1706)
Bayle werd hoogleraar aan de Illustere School in Rotterdam, zijn woonplaats voor de rest van zijn leven. Van 1684 tot 1687 redigeerde hij de Nouvelles de la République des Lettres, het eerste populair-wetenschappelijke tijdschrift van Nederland. In 1694 werd hij ontslagen wegens zijn tolerante denkbeelden; daarna leefde hij verder van de pen.
Zijn hoofdwerk is een vierdelige encyclopedie, de Dictionnaire historique et critique (1695-97). Bayles werk was naar vorm en inhoud een mijlpaal van de vroege Verlichting. Op veelal commentariërende en indirecte wijze wees hij op de onverzoenlijkheid van geloof en rede (schijnbaar zonder het geloof te veroordelen), ontkende ieder verband tussen geloof en moraal, liet als bestrijder van bijgeloof het verschil met geloof in het midden, en bepleitte universele tolerantie.
Auteur
Arend Smilde [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Jonathan Israel, Radicale verlichting (Franeker 2004)
Zie ook
Pierre Bayle (2008)
