Bevrijdingstheologie.
In 1969 publiceerde de jonge, zwarte theoloog James H. Cone zijn geruchtmakend boek Black Theology and Black Power. Directe aanleiding was de moord op Martin Luther King en de opkomst van het zwarte nationalisme (Black Power). Op dit geschrift, een felle aanval op het verborgen racisme van de ‘blanke’ theologie, volgden talrijke andere publicaties, onder andere van Gayraud S. Wilmore en J. Deotis Roberts. Wezenlijk in de zwarte theologie is het onderzoek naar de unieke godsdienstige ervaring van de zwarte slaven en hun nazaten, zoals die tot uitdrukking komt in de spirituals, de geheime vieringen van de ‘onzichtbare kerk’ uit de tijd van de slavernij, in volksverhalen en in de spiritualiteit van leiders als Martin Luther King en Malcolm X. Zwarte slaven putten kracht tot verzet uit het exodusverhaal en uit Jezus’ boodschap van bevrijding (Luc. 4:18v).
In de jaren zeventig vond de zwarte theologie veel weerklank bij Zuid-Afrikaanse kerkleiders als Manas Buthelezi, Allan Boesak en Desmond Tutu in hun strijd tegen apartheid. In de jaren tachtig ontwikkelde zich een vrouwelijke variant van zwarte theologie, de womanist theology, die onderzoek doet naar de spiritualiteit van zwarte vrouwen. Vooral de figuur van Hagar (Gen.16:1-16; 21:8-21) blijkt voor zwarte vrouwen een bron van inspiratie te zijn geweest.
Auteur
Theo Witvliet [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Theo Witvliet, De weg van de zwarte messias (Baarn 1985)
Delores Williams, Sisters in the Wilderness (Maryknoll 1993)
