Vormen van religie waarin het woord centraal staat en de geloofsoverdracht door middel van het woord plaatsvindt.
Het christendom kan in zijn totaliteit als woordreligie worden getypeerd. De term wordt echter ook wel gebruikt ter typering van bepaalde richtingen binnen het christendom. Zo wordt gesproken over de rooms-katholieke beeldcultuur in onderscheid van de protestantse woordreligie. Dit onderscheid verwijst naar de tijd van de Reformatie. De reformatoren stelden het woord van de bijbel centraal en verwierpen onder meer de binnen de Rooms-katholieke Kerk gangbare heiligenverering.
In Nederland zetten sommige protestanten hun bezwaren tegen die heiligenverering kracht bij door het aanrichten van vernielingen in kerken, waarbij vooral beelden het moesten ontgelden (beeldenstorm). Zo ontstond de (soms karikaturale) idee dat het protestantisme de nadruk uitsluitend zou leggen op het woord, terwijl het rooms-katholicisme naast het woord ook oog zou hebben voor de verbeelding van dat woord in kunst en schoonheid.
Auteur
Dirk van Keulen [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
