Hebreeuws voor ‘leer’ of ‘onderricht’. De eerste vijf boeken van de bijbel worden door de joden thora en door de christenen de wet genoemd.
De thora bestaat uit 54 onderdelen die in een jaar tijd op sjabbat (sabbat) in de synagoge gelezen worden. De joden maken onderscheid tussen de schriftelijke en de mondelinge thora. De wetten die God van Mozes kreeg (schriftelijke thora) moeten in telkens weer andere situaties uitgelegd en toegepast worden. Die aanvullingen, die sinds Mozes mondeling overgeleverd werden, worden de mondelinge thora genoemd. Ze zijn later op schrift gesteld. Zo ontstond de Misjna en enkele eeuwen later de Gemara, waarin de discussies over de Misjna samengevat werden. De schriftelijke en de mondelinge thora (die zich nog steeds verder ontwikkelt) zijn van fundamentele betekenis voor het joodse leven.
Auteur
W. de Greef [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
H. Rodriques Pereira et al, Vreugde om de tora (Kampen 1984)
A. van der Heide, Het jodendom (Kampen 2001)
