Verkondiger, vertolker van goddelijke woorden.
Van alle profeten die in verschillende godsdiensten een rol spelen, genieten die uit het Oude Testament de grootste bekendheid. Zij vervulden doorgaans een onafhankelijke rol naast de koningen en de priesters. Aanvaarding van hun woorden sprak niet vanzelf, omdat er ook profeten van andere goden actief waren en mensen die namens Israëls God een tegengestelde boodschap verkondigden. De realisering van de profetische oordeelsprediking in de Babylonische ballingschap maakte duidelijk wie de ware profeten van Jahwe waren. Hun woorden zijn opgetekend in de boeken van de zogenaamde Late Profeten (in onderscheid van de Vroege: Jozua – Koningen).
In het Nieuwe Testament wijst de profeet Johannes de Doper Jezus als zijn grote opvolger aan. Daarnaast traden in de christelijke gemeenten profeten en profetessen op, zoals Agabus en de dochters van Filippus. Zie ook: profetie.
Auteur
G. Kwakkel [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Klaus Koch, Die Profeten II (Stuttgart 1980)
Klaus Koch, Die Profeten I (Stuttgart 1995 3e druk)
