Sanctificatio, de geestelijke vernieuwing van de mens door de Heilige Geest als vrucht van het geloof.
Anders dan in de rooms-katholieke theologie wordt in de gereformeerde traditie de heiligmaking of heiliging onderscheiden van de rechtvaardiging. De rechtvaardiging is de daad van God over de mens, waardoor men rechtvaardig verklaard wordt door het geloof in Christus. De heiliging is de daad van God in de mens, waardoor het leven wordt vernieuwd. De Nederlandse Geloofsbelijdenis gebruikt in navolging van Calvijn voor heiliging de term wedergeboorte. De Heidelbergse catechismus spreekt over heiliging als bekering.
In de rooms-katholieke theologie wordt de heiligmaking gezien als een onderdeel van de rechtvaardiging, namelijk de vernieuwing van de mens. Tegenover het zogenaamde perfectionisme wordt in de gereformeerde theologie benadrukt dat de heiliging in dit leven altijd ten dele is.
Auteur
W. Verboom [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
H. Berkhof, Christelijk Geloof (Nijkerk 1990 6e druk)
J. van Genderen en W.H. Velema, Beknopte Gereformeerde dogmatiek (Kampen 1992)
