Aanduiding voor (1) gesprekken die met name in de zestiende eeuw tussen katholieken en protestanten, en tussen protestanten onderling gevoerd werden, en (2) gesprekken tussen verschillende religies.
De eerstgenoemde gesprekken hadden ten doel een definitieve breuk tussen Rome en Reformatie te voorkomen; ze vonden plaats op rijksniveau in 1540 in Hagenau en Worms, en in 1541 in Regensburg. Gesprekken tussen luthersen en gereformeerden waren er in 1564 te Maulbronn en in 1645 in Thorn. Onder deze soort kunnen ook de gesprekken worden verstaan die bijvoorbeeld in 1578 in Emden tussen gereformeerden en dopers plaatsvonden.
De tweede soort godsdienstgesprekken zijn die tussen de verschillende religies. Tot de oudste behoren de gesprekken tussen joden en christenen. Met de opkomst van de islam ontstaan er gesprekken tussen joden en moslims, en tussen christenen en moslims. Deze gesprekken hebben soms een officieel karakter, maar worden ook slechts schriftelijk gevoerd. In 1271/1272 verschijnt een door de Franciscaner missionaris Raimundus Lullus geschreven werk, aanvankelijk in het Arabisch, waarin een heiden het gesprek voert met de drie monotheïstische religies. Godsdienstgesprekken zijn er sinds de elfde eeuw ook in Azië, waar christendom, islam, manicheïsme en boeddhisme met elkaar in contact komen. In India zijn deze gesprekken tussen boeddhisten en hindoes. Sinds de vorige eeuw zijn er met name door de Wereldraad van Kerken en vanuit het Tweede Vaticaanse Concilie aanzetten gegeven tot het gesprek met de nietchristelijke godsdiensten.
Auteur
Herman Selderhuis [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
