Overgang van het ene geloof, inzicht of levensbeschouwing naar het andere.
De sociaal-wetenschappelijke beschrijvingen en verklaringen lopen zeer uiteen. In het Oude Testament betekent bekering: omkeren of een tegenovergestelde richting inslaan; men verlaat de verkeerde weg, die naar het verderf leidt, en bewandelt voortaan de rechte weg, die ten leven leidt. In het Nieuwe Testament duidt bekering op een innerlijke verandering van hart en gezindheid of op de manifestatie daarvan. In de traditie van de Nadere reformatie wordt bekering vaak opgevat als een krachtdadig ingrijpen van God in het leven van de zondaar. Tal van deze bekeringen zijn te boek gesteld in ‘bekeringsgeschiedenissen’, die onder bevindelijk gereformeerden veel gelezen worden.
Auteur
W. Bouwman [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
H. Newton Malony en S. Southard, Handbook of religious conversion (Birmingham 1992)
Nicolette Hijweege, Bekering in bevindelijk gereformeerde kring. Een psychologische studie (Kampen 2004)
