Theorie over de reikwijdte en de aard van de verzoening door Jezus Christus.
De leer van de alverzoening stelt een absoluut universalisme: uiteindelijk worden alle mensen behouden. Dit staat tegenover de leer van de particuliere verzoening: Jezus’ verzoenend sterven komt alleen ten goede aan wie in Hem geloven en uitverkoren zijn, en verschilt ook van de leer van de algemene verzoening, dat inhoudt dat de mogelijkheid van verzoening aan ieder wordt aangeboden, waarbij de keus van de mens beslist over het delen in de verzoening.
Vanaf het begin van de christelijke kerk zijn er verdedigers van de alverzoening geweest, zoals Origenes. Behalve op teksten in de bijbel die spreken over Gods wil dat alle mensen behouden worden of over de verzoening van de zonde der gehele wereld, beroept de leer van de alverzoening zich op argumenten ontleend aan Gods liefde, goedheid, heiligheid en gerechtigheid.
De christelijke kerk heeft de alverzoening afgewezen. Deze theorie kan moeilijk duidelijk maken wat de waarde van Christus’ lijden en sterven is, als het geloof in Hem uiteindelijk er niet toe doet om behouden te worden.
Auteur
R.T. te Velde [uit: G. Harinck e.a.(red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
J. Bonda, Het ene doel van God. Een antwoord op de leer van de eeuwige straf (Baarn 1993)
W.J. Ouweneel, Alverzoening besproken en weerlegd (Vaassen 1995)
