Gereformeerd predikant en hoogleraar (Doorn 2 maart 1902 - Oudemirdum 7 februari 1983)
Veenhof was eerst onderwijzer in Spakenburg, maar werd na zijn studie theologie te Kampen predikant te Harkstede, Haarlem en Utrecht, waar hij in 1945 meeging met de Vrijmaking. Van 1946 tot 1968 was hij hoogleraar ambtelijke vakken aan de Theologische Hogeschool Kampen (Broederweg). Veenhof was een vriend en aanhanger van K. Schilder. Hij relativeerde de sterke nadruk in vrijgemaakte kring op de Vrijmaking als reformatie Gods en de noodzaak van doorgaande reformatie. Daarom moest hij in 1956 de redactie van De Reformatie verlaten. Na eervol ontslag in 1968 werden hem in 1969 het lidmaatschap van de academische senaat en zijn emeritaatsrechten ontnomen wegens het ‘verlenen van doortocht aan dwaling’. Door de scheuring in de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) in 1967 was Veenhof inmiddels buiten het kerkverband geraakt. Veenhof was een begaafd prediker en een vruchtbaar vertolker van het reformatorische gedachtegoed.
Auteur
W. Bouwman [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
W. Janse, ‘Veenhof, Cornelis’, in: Biografisch lexicon voor de geschiedenis van het Nederlands protestantisme. 5 (Kampen 2001), 521-523
