Groepering die een strikte naleving van de geloofsbelijdenis voorstond en alle kerkleden hieraan gebonden achtte.
Andere benamingen zijn slijkgeuzen of contraremonstranten. De groepering ontstond in de vroege zeventiende eeuw in Nederland uit een godsdienstige twist in de Gereformeerde Kerk, onder meer over de leer van de uitverkiezing en de vraag in hoeverre de staat zich mag bemoeien met kerkelijke aangelegenheden. Tegenover hen stonden de zogeheten rekkelijken, die een ruimere opvatting waren toegedaan, ook genoemd de bavianen of remonstranten. Later kregen de termen algemene betekenis: preciesen kiezen voor een strikte, ‘precieze’ naleving van wetten en regels. Ze denken vanuit het vastgestelde principe, de wet. Rekkelijken nemen hun uitgangspunt in de weerbarstige praktijk en willen van daaruit de uitleg van regels nog wel eens ‘oprekken’.
Auteur
J.K. Karels [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen:
A.Th. van Deursen, Bavianen en slijkgeuzen. Kerk en kerkvolk ten tijde van Maurits en Oldenbarnevelt (Franeker z.j.)
