Wijze van prediking in de gereformeerde kerk.
Rond 1940 woedde in de Gereformeerde Kerken een heftig debat over heilshistorische prediking versus exemplarische prediking, die scherp tegenover elkaar werden geplaatst. Lange tijd was de exemplarische prediking de gebruikelijke vorm geweest. Hierin wordt een perikoop als een zelfstandige eenheid bezien, waarbinnen bijbelfiguren verstaan worden als exempels, als identificatiefiguren voor de hoorders. K. Schilder geldt als de vader van de heilshistorische prediking.
Met name in zijn bekende trilogie Christus in zijn lijden (1931) gebruikte hij hiervoor het beeld van een klok. In een preek moet worden aangegeven welke minuut het is op de klok van Gods heilsgeschiedenis. Zo werd gezocht naar de grote verbanden en de eenheid van Gods handelen in Christus. Daarmee werd getracht psychologisering van de prediking te voorkomen, maar werden nieuwe tegenstellingen gecreeerd.
Auteur
Gerben Heitink [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen:
H. Runia, Het hoge woord in de lage landen (Kampen 1984)
R. Bos, Identificatiemogelijkheden in preken uit het Oude Testament (Kampen 1992)
