Politieke partij.
De Partij van de Arbeid (PvdA) werd in 1946 opgericht als nieuwe partijformatie met het oog op de verwezenlijking van een democratisch-socialistische maatschappij. De PvdA plaatste zich uitdrukkelijk niet op confessionele grondslag, maar wilde een brede volkspartij zijn voor mensen met verschillende levensovertuigingen. Zij erkende daarbij het innig verband tussen levensovertuiging en politiek inzicht en sprak haar waardering uit voor leden die dit verband ook in hun arbeid voor de partij duidelijk deden blijken (beginselprogramma’s 1947 en 1959). Het lidmaatschap van christenen van de PvdA bleef overigens in kerkelijke en confessionele kring lang omstreden.
Tot in de tweede helft van de jaren zestig functioneerden binnen de PvdA een protestants-christelijke, een katholieke en een humanistische werkgemeenschap als plaatsen van bezinning en discussie. Vanaf begin jaren tachtig functioneert het Trefpunt van Socialisme en Levensovertuiging als officiële werkgroep van de PvdA. Het adviseert de partij, organiseert discussies en legt verbindingen tussen discussies in de partij en kerken, de humanistische beweging en andere levensbeschouwelijke organisaties. De meeste Trefpuntleden, onder wie ook moslims, zijn daarbinnen ook actief. Terwijl in het beginselprogramma van 1977 een verwijzing naar levensbeschouwing ontbrak, is deze in het beginselmanifest van 2005 weer opgenomen.
Auteur
Herman Noordegraaf [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
Verder lezen
Joh. S. Wijne, De bergrede en het socialisme. De gespannen verhouding tussen religie en socialisme in de beginselprograms van 100 jaar sociaal-democratie in Nederland (Den Haag 1996)
Bart Tromp, Het sociaal-democratisch programma. De beginselprogramma’s van SDB, SDAP en PvdA 1878-1977 (Amsterdam 2002)
