Binnen het protestantisme gebruikte aanduiding voor het karakter van een kerkelijke persoon, gemeente of stroming.
Het woord geldt als een subjectieve verfijning van de formele confessionele aanduiding. De ligging is meestal historisch gegroeid, maar hangt ook samen met de volksaard in een gebied (bijvoorbeeld de
Bible Belt) en de psychologie (rationeel, bevindelijk). Ze blijkt uit woordgebruik of de voorliefde voor een bepaalde prediking. De aard van de aangeduide zaak brengt met zich mee dat het begrip vloeiend is.
Auteur
George Harinck [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
