Het anabaptisme is een Reformatorische beweging die de volwassendoop voorstond, thans: de leer van het doperdom.
Begrip afkomstig uit het Grieks: ana=opnieuw, baptizoo=dopen. Anabaptisme stamt uit de tijd van Augustinus en duidde de door de kerk veroordeelde ketterij van herdooppraktijken aan. In 1525 werd de term door Zwingli toegepast op radicale reformatoren die de kinderdoop afwezen en volwassendoop invoerden, waarmee de doperse beweging ontstond (zie ook: doopsgezinden).
In de volkstaal hanteerde men Wiedertäufer, herdopers, of wederdopers als scheldnaam. Anabaptisme is thans de algemeen positieve benaming voor de leer van het doperdom (zie ook: Melchior Hoffman en Menno Simons).
Auteur
Piet Visser [uit: G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)]
