Kerk

Priester belast met het pastoraat voor een speciale groep, zoals arbeiders (arbeidspastoraat), militairen (legerpastoraat), gevangenen of padvinders.

Bron

G. Harinck e.a. (red.), Christelijke Encyclopedie (Kampen 2005)

In de Rooms-Katholieke Kerk een kerkjuridisch vastgesteld gebied van een aartsbisschop.

Deze staat aan het hoofd van zijn eigen (aarts)bisdom en heeft een leidende functie ten opzichte van de andere bisschoppen binnen een kerkprovincie. Het aartsbisdom van de Nederlandse kerkprovincie is het aartsbisdom Utrecht; dat van België is het aartsbisdom Mechelen-Brussel.

Auteur

Hoofd van een priestercollege dat aan een kathedrale kerk verbonden is; de plaatsvervanger van de bisschop.

Zelfstandig klooster bestuurd door een abt of abdis ondergebracht in een rechthoekig gebouwencomplex met onder andere een kerk, kloostergang, refter, ziekenzaal en bibliotheek.

Buiten dit complex bezat de abdij landerijen, die door kloosterlingen werden bewerkt. Tijdens de Middeleeuwen was de abdij een centrum van cultuur en wetenschap, waar boeken werden overgeschreven en kronieken werden vervaardigd.

Overste (m/v) van een abdij.

Uitroep of korte tekst die tijdens christelijke liturgievieringen gemeenschappelijk wordt gezongen of gesproken door de gelovigen.

De oorsprong ervan gaat terug op de Oudheid toen het gebruikelijk was dat een volksmenigte tijdens publieke bijeenkomsten, bijvoorbeeld volksvergaderingen, door middel van kreten instemmend of afkeurend reageerde op bepaalde besluiten of toespraken.

Al in de vroege kerk werden de graven van de apostelen aangeduid als limina (drempels): de drempels tussen het leven op aarde en in het hiernamaals.

Afgeleid van het Latijnse woord adventus (komst).

Bisschop van het bisdom Haarlem (Rotterdam 14.3.1873 - Haarlem 3.9.1935)

Door de kerk verleende kwijtschelding van tijdelijke straffen voor zonden die in de biecht beleden en vergeven zijn.