Vraag naar het goede leven verstomt niet
19
nov
De techniek schrijdt voort. Met mooie beloften en onvoorziene risico’s. Een spannend proces dat geen einde kent. Ik heb de afgelopen maanden genoten van de discussies over mens en techniek. Over de fascinerende (on)mogelijkheden van (nano)technologie. Maar wat heeft mij werkelijk geraakt?
Ik heb geleerd dat mens en techniek ‘van den beginne’ onlosmakelijk met elkaar verweven zijn. En dat het een ethiek vraagt die deze ontwikkelingen begeleidt en erover meepraat, met als ijkpunt ‘het goede leven’. En dan schiet in mijn hoofd een filmpje voorbij. Peter Conradi vertelt hoe hij is behandeld voor de ziekte van Parkinson. Bij hem is Deep Brain Stimulation toegepast. Daarbij speelt ook nantechnologie een rol. Hij vertelt hoe de symptomen van de ziekte zijn onderdrukt. We horen en zien hem piano spelen. Mooie muziek. En dan zegt hij: ‘Gek. Maar ik geniet niet van muziek als vroeger, voor de operatie. Vroeger vond ik het heerlijk.’ Hij zegt het haast terloops. Maar toch. Zijn handen kunnen weer spelen, maar de beleving van de muziek is weg.
Het raakt me, want op zo’n moment vallen veel interessante theoretische vragen weg. De vraag naar het goede leven krijgt plotseling een diepe intensiteit. Waar liggen de grenzen? Hoe help je mensen? Wat geef je ze en wat pak je ze af? Wat beloof je en wat kun je technisch waarmaken?
Hoe kunnen we bijdragen aan het goede leven van mensen? Die vraag zal niet verstommen.
Yko van der Goot voor Protestant.nl
Nano. Van mens naar machine? Het thema van Schepper & Co radio en Spirit 24 op 14 november 2010. Een speciale uitzending met prof.dr. Palmyre M.F. Oomen, bijzonder hoogleraar wijsbegeerte aan de TU Eindhoven, met prof.dr. Cees Dekker, hoogleraar moleculaire biofysica aan de TU Delft en mr.drs. Jan Staman, directeur van het Rathenau Instituut in Den Haag.
Nano. Geloven in het kleine. Onder deze titel besteden Protestant.nl, Schepper & Co radio en themakanaal Spirit 24 in 2010 aandacht aan de ontwikkelingen op het gebied van de nanowetenschap. Dit project is mede mogelijk gemaakt door Nanopodium.
Reacties
Als de mens in staat zou zijn om zichzelf te kennen
19 november, 2010 - 12:59 — Johannes geregistreerd (niet geverifiëerd)dan zou de mens ook in staat zijn geweest om 'het goede leven' te definiëren. Als concept bestaat het, het moet er zijn, iedereen, gelovig en ongelovig, stelt zichzelf wel eens een betere wereld voor. Als belofte bestaat het ook, Christenen noemen het 'Gods Koninkrijk'.
De mens kan dat niet zelf op eigen gezag realiseren, misschien illustreert dit artikel dat wel. Dat komt omdat de Schepper de mens wel kent en dus ook precies weet hoe voor de mens de ideale wereld eruit ziet, terwijl de mens zichzelf niet kent en voortdurend worstelt met bijwerkingen. Daarom wordt het zonder Gods leiding nooit echt goed.
Nieuwe reactie inzenden