Uit vrije wil (?)

Een groep Nederlanders heeft het initiatief genomen om het mogelijk te maken dat aan oude mensen die hun leven voltooid achten en waardig willen sterven daarbij hulp mag worden geboden. Dit alles onder de voorwaarde dat deskundige, zorgvuldige en toetsbare stervenshulp wordt geboden – en dat dit niet langer strafbaar zal zijn. Zij werven voor hun burgerinitiatief: immers bij de steun van ten minste 40.000 medeburgers is de Tweede Kamer der Staten-Generaal verplicht dit voorstel te behandelen.

Prima toch? Jawel, maar komt ons de vrijheid wel toe zelf en alleen over ons leven en onze dood te beschikken? Anders gezegd: Is het leven wel exclusief ons bezit? Of is het ons toevertrouwd? En hoe is dat met de mensen om ons heen? Hebben zij ook niet een zeker recht op onze nabijheid? En – die vraag is er voor een christenmens ten laatste ook nog! – hoe zit dat met het Bijbelse gegeven dat ons leven ons door God als Schepper gegeven is?

Kort en goed: de uitdrukking uit vrije wil lijkt wat (te) kort om de hoek. Op zijn minst is daar de band met onze naasten en met de Schepper die ons het leven toevertrouwde. Daarom zijn liefde en trouw aan elkaar bij het levenseinde onmisbaar. En gelovige zorgvuldigheid.

Wat mij betreft is er dan ook nog lang geen laatste woord gezegd …

Ds. Leo Born, voorzitter NCRV, voor Protestant.nl