O Hemel, heb ik wel een ziel?
21
okt
Hebben wij wel een ziel? Is dat geen verouderd idee? Weten we sinds de opkomst van de neurowetenschap niet haarfijn dat we alleen maar uit zenuwcellen bestaan? Is de werkzaamheid van antidepressiva daar niet een bewijs van?
En je hoeft heus geen ziel te hebben om zicht te houden op de eeuwigheid! Het geloof spreekt toch over de opstanding ‘des vlezes’? Het Hebreeuws heeft niet eens een woord voor ‘ziel’, dat begrip komt uit het Athene van Plato, niet uit Jeruzalem! Zullen we de ziel dan maar in het rariteitenkabinet plaatsen? Of zijn er redenen om daar niet al te haastig mee te zijn? Dat de mens een niet-lichamelijke, niet-ruimtelijke ziel heeft, was tenslotte eeuwenlang een vaststaand gegeven. Is dat inzicht nu opeens totaal verdampt? En vooral: wat blijft er zonder ziel over van onze vrijheid?
Op een symposium tijdens de Utrechtse Studiedagen op 20 november zal Guus Labooy, auteur van Waar geest is, is vrijheid, het gezichtspunt verdedigen dat wij wel degelijk een ziel hebben. Daarmee wordt er weer een stukje van de huidige vanzelfsprekendheid van het atheïsme ondermijnd. Want als er een ziel is, is de defensie van de atheïst op een gevoelig punt niet meer intact: hij kan niet langer beweren dat materie het enige is wat er is... Waar blijft op zo’n manier de zorgvuldig opgebouwde immuniteit voor het geestelijke domein?
Guus Labooy voor Protestant.nl
Reacties
Wij zijn zielen!
21 februari, 2011 - 15:32 — Charlotte (niet geverifiëerd)De bijbel spreekt erover dat mensen en dieren zielen zijn. Als we sterven zijn we van niets meer bewust. De ziel is geen losstaand, onstoffelijk iets. Daarom juist is het offer van Jezus nodig. Omdat wij als mensen weldegelijk sterfelijk zijn door de onvolmaaktheid die we van Adam hebben overgeerfd. Dit in tegenstelling tot wat Satan beweerde'"gij zult volstrekt niet sterven". Het idee is dan ook al heel oud.
Een stukje uit wikipedia: Eeuwig leven
Het begrip eeuwig leven is onder andere terug te voeren op de christelijke leer zoals deze in de Bijbel tot uitdrukking komt.
In de Bijbel wordt in het Nieuwe Testament doorlopend gerefereerd aan een opstanding uit de dood en een eeuwig leven dat weggelegd is voor de volgelingen van Jezus Christus. Zij zullen een nieuwe hemel en een nieuwe aarde beërven en niet langer onderhevig zijn aan ziekte en niet meer sterven.
Een leven na de lichamelijke dood in de hemel is een visie die later de christelijke leer is binnengeslopen middels Griekse, neoplatonische invloeden gebaseerd op het idee van het dualisme waarbij lichaam en geest twee gescheiden grootheden zijn die, in het geval van de geest, onafhankelijk van het lichaam kan voortbestaan. Deze visie is niet Bijbels.
Einde aanhaling.
Jezus heeft zijn leven gegeven om de van God vervreemde mensen een kans te geven op een opstanding, hetzij in de hemel, als geestelijk wezen of op aarde als fysieke mens.
~ Géén ziel ... géén eeuwigheid !!
27 oktober, 2009 - 20:29 — HeroWanneer wij géén ziel zouden hebben, dan had Jezus : niet al deze moeite voor ons behoeven te doen !! --- immers : géén ziel ... géén opstanding uit de doden, en dus ook géén eeuwig leven !!
O hemel heb ik wel een ziel
22 oktober, 2009 - 21:08 — simone1983Het is niet verstandig bij de 'bewijsvoering' van het bestaan van de ziel, de methode van het humanistisch verbond te hanteren, namelijk het gelijk te bepleiten door het slechts af te zetten tegen dat van de opponent, in dit geval het atheisme.
Redeneer vooral uit eigen kracht uitgaande van het Bijbelse Woord
Nieuwe reactie inzenden