
De vraag naar Gods woon- of verblijfplaats blijft intrigerend. Neurobiologen lijken een voorsprong te nemen op theologen. Zij weten: God zit in een hersenkwabje iets boven het linkeroor. Althans daar zetelt het geloof in God.
Volgens neurobiologen zit religie tussen de oren, want daar ontstaan bij bepaalde prikkelingen religieuze gedachten en gevoelens. Het is terug te brengen op elektrische stroompjes. Dit is aangetoond en bewezen. God woont links in onze bovenkamer.
Theologen kunnen nu dus in alle redelijkheid zeggen dat religieuze, spirituele ervaringen binnen het bereik van ieder mens liggen. Gezonde hersenen hoeven alleen maar van buitenaf op de een of andere manier te worden geprikkeld.
Maar ja, op welke manier? Wat speelt er zich nu precies af onder ons schedeldak? Immers de ene mens vindt religieuze beleving in stilte en meditatie, de ander zoekt extase in luidruchtige zang en dans. De een vindt het in een goede preek, de ander in lied of eucharistie. In kunst of natuur. Op zoek naar God of zomaar onverwacht getroffen.
Neurobioloog en theoloog krabben nog eens achter hun linkeroor. Na lang zoeken komen ze tot dezelfde conclusie. Met respect voor de taal van de wetenschap en de taal van het geloof stellen ze samen vast: God is principieel dakloos en woont overal waar hij wordt binnengelaten.
Yko van der Goot voor Protestant.nl
Aanleiding
Margot C. Berends & Hester Smits in gesprek met neurobioloog Jeroen Geurts. Iets boven het linkeroor, Woord & Dienst (26 februari 2010)
In Schepper & Co radio (7 maart 2010) een gesprek met Jeroen Geurts.
Reacties
~ Pseudo`wetenschappelijke prietpraat ?
6 maart, 2010 - 20:42 — HeroZodra geleerden menen, dat iets aangetoond & bewezen is, dan leert helaas de praktijk, dat er nog wel 's zeer kritisch naar hun bevindingen gekeken kan worden -- de ervaring leert dan immers, dat de uitkomst van hun arbeid, evenzo : geheel anders had kunnen worden ge_interpreteerd ...?
Onzichtbare wereld noodzakelijk
6 maart, 2010 - 15:18 — johannesDe zichtbare wereld moet worden verklaard uit gebeurtenissen in een onzichtbare wereld. Een absolute wereld die ook bestaat als het waarneembare universum niet zou bestaan.
Fysici komen in dit verband met het begrip 'veld', bijvoorbeeld een quantumveld, een energieveld, een magnetisch veld enz.Dat is de onzichtbare structuur die MOET worden verondersteld om zichtbare uitwerkingen te kunnen berekenen en voorspellen. Toch weet niemand wat een 'veld' dan precies is. Het moet er zijn, wij kennen het door de uitwerking, maar we kunnen het niet kennen door 'directe' waarneming.
Een nogal lange inleiding tot God.
Voor God geldt hetzelfde als voor het 'veld'-begrip uit de fysica: Hij moet er zijn, wij kennen Hem door zijn uitwerking, maar wij kunnen Hem niet kennen door 'directe' waarneming. Maar Hij is meer dan dat: Hij is 'persoonlijk'.
Zonder twijfel heeft Hij de mens zo geschapen dat deze een Godsbewustzijn heeft. Zo kan Hij persoonlijk bij ons zijn, als wij de deur openzetten. Wellicht inderdaad door die structuur in de hersenen.
Maar ook zonder dat bewustzijn, ook zonder dat stukje hersenen, blijkt God door Zijn uitwerking. Want er gebeuren dingen in het universum die zich niet laten verklaren door de mechanische 'veld' concepten van de fysica.
Nieuwe reactie inzenden