
Onlangs werd in de Mozes en Aäronkerk in Amsterdam de 'Charter for Compassion' gelanceerd. Dit wereldwijde initiatief is gebaseerd op het werk van Karen Armstrong. Het is gebracht met de beste bedoelingen en ik denk ook niet dat er veel tegenstanders op zullen staan. En dat is ook het probleem met zo’n charter: respect, mededogen, dialoog, compassie, wie wil dat niet? Ik was erbij en vond het mooi. Maar als ik die gedachten vertaal naar de praktijk als 'mededogen op de werkvloer' is de werkelijkheid grimmig en steeds grimmiger.
Verreweg de meeste mensen verdienen hun dagelijks brood met gewoon werk. Billen afvegen, riolen graven, straten maken, voor de klas staan, huizen bouwen, post bestellen, bussen rijden, schoonmaken. Ja, er zijn gelukkig nog altijd heel veel mensen die dat doen en vaak ook met burgerzin en een groot hart. Maar voor de huidige bestuurders lijken ze niet te bestaan. Ze tellen eigenlijk niet mee omdat ze niet mee konden of wilden doen in de immer opgaande kenniseconomie. En ze worden in geen enkel opzicht beschermd.
Ze worden gepest met onnozele regeltjes: niet op tijd je verzuimbegeleiding afgebeld? 10% salariskorting; iedere minuut schriftelijk verantwoorden. Even kletsen, een bakkie doen? Geen sprake van: opschrijven, noteren, verantwoorden. Het werk wordt te 'duur' in de thuiszorg/postbestelling en werknemers worden dan gedwongen zelfstandigen met een volledig eigen risico en geen verzekering voor arbeidsongeschiktheid en ziekte, noch een pensioenopbouw. Wil je de rechtmatige salarisverhoging? Ga maar langs op kantoor. Grote mond? Kritiek? Het 'voor jou tien anderen' wordt erg gemakkelijk in stelling gebracht.
Onlangs was ik undercover aanwezig bij een grote groep thuiszorgsters (vrouwen) aan wie door de managers (mannen) - in een kerk nota bene - verteld werd dat hun inkomen naar beneden zou gaan. Resultaat van die mededeling: doodse stilte. Ik kon mijn ogen en oren niet geloven.
Daarna heb ik met veel heel veel vrouwen gesproken. Waarom zegt er niemand wat? Angst om op te vallen, angst voor sancties, angst dat niemand je steunt. Maar vooral de diepgewortelde overtuiging dat het toch geen zin heeft en de hoge heren gewoon doen wat ze willen. In sectoren als de zorg is er nog weinig vakbondstraditie dus er is nog een lange weg te gaan alvorens deze groep werkneemsters zich met ons gaat verzetten.
Respect; net de vloer gedweild en iemand spuugt voor je op de vloer. Toiletten schoongemaakt en de volgende bezoeker plast over de rand. Schoonmakers maken dat dagelijks mee. Die schoonmakers zijn zich aan het organiseren en voeren acties voor respect en betere omstandigheden. Ze zoeken mensen die hen steunen.
Onderteken het charter for compassion EN steun de schoonmakers! Stuur hiervoor een mail naar Ans.pelzer@vc.fnv.nl
Ans Pelzer voor Protestant.nl
Ans Pelzer is beleidsmedewerker bij vakcentrale FNV. De FNV is de grootste vakcentrale van Nederland. Met 19 aangesloten FNV vakbonden, vertegenwoordigen ze nagenoeg elke sector. Van detailhandel tot bouw, van horeca tot de zorgsector. Voor werknemers, zelfstandigen, gepensioneerden en voor mensen die (even) zonder werk zitten. De FNV heeft bijna 1,4 miljoen leden.
Zie ook: Naastenliefde, Werken van Barmhartigheid, Sociale kwestie en Sociale leer
Reacties
Stel de goede vraag.
16 december, 2009 - 02:40 — johannesDie luidt: waarom mogen blanke heteroseksuele mensen niet trots op zichzelf zijn en waarom mogen zij zichzelf niet organiseren om de eigen groepsbelangen te behartigen? Wat is daar immoreel of verkeerd aan? Wie probeert dat te verbieden en bestrijden? Waarom?
Studeer op deze vraag, zoek antwoorden en wordt wakker.
Waarom?
15 december, 2009 - 22:34 — Arnold RenkemaWat ik niet helemaal snap is het volgende: In je eerste alinea suggereer je dat het allemaal wat gratuit is, "En dat is ook het probleem met zo’n charter: respect, mededogen, dialoog, compassie, wie wil dat niet?" schrijf je, en je vervolgt met uitleggen dat de praktijk grimmiger is. Toch sluit je af met een oproep dat charter te tekenen.
=
Bij "johannes" zijn reactie vraag ik me een beetje af wat zijn probleem is met je stukje. Of zowiezo wat zijn probleem is.
=
Waarom zou de FNV een "seculiere organisatie met een anti-Christelijke ideologie" zijn?
Het is gewoon een heel keurige vakbond. Ze voeren geen C in hun naam, maar dan misbruiken ze die C tenminste ook niet!
=
Wat is er "politiekcorrect" aan een vakbond en wat zou er eigenlijk erg zijn aan politieke correctie? Tel je alleen mee als je sexist en racist bent of zo, maw, als je politiek incorrect bent? Is dat stoerder of zo?
=
Waarom zou je iemand voor een "mislukte non" willen uitschelden, verwijzend naar een ander stukje wat nou helemaal niet aan de orde is.
=
Waarom zou Ans een "christofoob" zijn?
=
Waar haal je vandaan dat het om een christelijke zorginstelling ging? Er staat alleen dat het verteld werd in een kerk. Dat wil volgens mij zeggen, in een kerkgebouw.
=
En wat is er precies mis met de elite?
Wie is "de elite" dan?
=
Zo zie je dat een korte reactie een hoop vragen kan oproepen.
Respect
10 december, 2009 - 14:09 — ZoutvaatjeHear, hear! Het wordt de hoogste tijd dat respect weer iets wordt dat je verdient door je respectabel te gedragen. (Wat dat met compassie te maken heeft ontgaat mij dan weer.)
Gaan Christofoben ons vertellen hoe het hoort?
9 december, 2009 - 17:35 — johannesEerst een verhaaltje van een mislukte non, die dankzij haar onchristelijke opvattingen professor is geworden in Oxford, nu een stukje waarin een dame die werkt bij een seculiere organisatie met een anti-Christelijke ideologie 'fijntjes' een voorbeeld aanhaalt van een kerkelijke zorginstelling die de lonen verlaagd.
Ja het klopt: nu de elite zichzelf nog verder wegzingt van de gewone man, houdt het uitbuiten niet op. De FNV hoort als politiekcorrecte club net zo goed bij de elite, niet bij de gewone man. De tijd komt weer dat alleen kerken nog aandacht hebben voor 'kleine luijden' en afstand houden van politiekcorrecte opvattingen.
Nieuwe reactie inzenden